مقدمه: از عمده­ترین مسائلی که بیماران سرطانی با آن مواجه­اند، استرس و اضطراب ناشی از روبرو­شدن و کنارآمدن با بیماری است. بنابراین، هدف این پژوهش بررسی رابطه بین معنای زندگی، خوددلسوزی و حس انسجام با استرس ادراک­شده­ی بیماران سرطانی بود.
روش: در این پژوهش توصیفی- همبستگی 120 بیمار سرطانی که در سال 1398 در بخش خون و انکولوژی بیمارستان امام خمینی اردبیل بستری و تحت درمان بودند، به عنوان نمونه هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای جمع­آوری اطلاعات شامل مقیاس استرس ادراک­شده، پرسشنامه معنای زندگی، مقیاس دلسوزی به خود و پرسشنامه حس انسجام- فرم13 گویه­­ای بود. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام در نرم­افزار آماری SPSS21 انجام شد.
یافته ­ها: استرس ادراک­شده­ی بیماران سرطانی با حس انسجام (540/0-= :β001/0>p)، خوددلسوزی (196/0-= :β010/0>p) و معنای زندگی(192/0-= :β017/0>p) رابطه­ی منفی و معناداری داشت. معنای زندگی، خوددلسوزی و حس انسجام 74 درصد از واریانس نمرات استرس ادراک­شده­ی بیماران سرطانی را پیش­بینی کردند (01/0>p).
نتیجه­ گیری: معنای زندگی، خوددلسوزی و حس انسجام بالا باعث کاهش استرس ادراک­شده­ی بیماران سرطانی می­شود. بهبود و ارتقاء معنای زندگی، خوددلسوزی و حس انسجام می­تواند باعث سازگاری بیماران با بیماری و بهبود روند درمان در این بیماران شود.