:: دوره 2، شماره 2 - ( تابستان 1402 ) ::
جلد 2 شماره 2 صفحات 53-45 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر بخشی خنده درمانی بر اضطراب و ناامیدی کودکان مبتلا به سرطان
زهرا صادقی ، نیلوفر میکائیلی* ، اکبر عطادخت
دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
چکیده:   (7412 مشاهده)
مقدمه: سرطان یکی از بیماری‌های مزمن و نادر در کودکان است که مسایل و آسیب‌های روان‌شناختی همواره همراه آن است. اضطراب و ناامیدی شایع ترین اختلال عاطفی در بیماران سرطانی می‌باشد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش خنده درمانی بر کاهش اضطراب و ناامیدی کودکان مبتلا به سرطان در شهر اردبیل انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی کودکان 8 تا 14 سال مبتلا به سرطان که در سال 1397-1398 به مرکز آموزشی-درمانی بیمارستان بوعلی مراجعه کرده بودند تشکیل دادند. 30 نفر از کودکان با روش نمونه گیری در دسترس از جامعه مذکور انتخاب شده و به صورت تصادفی در گروه‌های آزمایشی (15نفر) و کنترل (15نفر) قرار داده شدند. کودکان گروه آزمایش 8 جلسه 45 دقیقه‌ای خنده درمانی گروهی را دریافت کردند. ابزار پژوهش شامل مقیاس اضطراب کودکان اسپنس(1997) و مقیاس ناامیدی کودکان کازدین (1979) بودند. داده­ها به شیوه تحلیل کوواریانس تک ­متغیره در محیط نرم­افزار SPSS-24 تحلیل شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش‌آزمون، تفاوت آماری معناداری بین میانگین نمرات پس‌آزمون دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای اضطراب و ناامیدی وجود دارد (01/0>P).
نتیجه‌گیری: با توجه با یافته‌های پژوهش می‌توان گفت که استفاده از تمرینات یوگای خنده بر کاهش اضطراب و ناامیدی  موثر است، در نتیجه این درمان می تواند به عنوان یک درمان مکمل در کنار درمان‌های اصلی سرطان به کار رود.
واژه‌های کلیدی: اضطراب، ناامیدی، خنده درمانی، کودکان مبتلا به سرطان
متن کامل [PDF 261 kb]   (1683 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/10/21 | پذیرش: 1400/11/14 | انتشار: 1400/6/10


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 2، شماره 2 - ( تابستان 1402 ) برگشت به فهرست نسخه ها