Iranian Journal of Cancer Care

fa تاثیر برنامه مراقبتی مبتنی بر نظریه آسودگی بر سطح استرس و تهوع و استفراغ کودکان تحت شیمی درمانی بستری در بیمارستان کاشانی شهرکرد سال 1402 The effect of the care program based on the comfort theory on the level of stress and nausea and vomiting of children undergoing chemotherapy in the Kashani Hospital in Shahrekord in 2023 تخصصي Special پژوهشي Research  مقدمه : یکی از شایعترین عوارض جانبی پس از شیمی درمانی استرس، تهوع و اسـتفراغ است. لذا استفاده از تئوری های پرستاری می تواند نقش به سزایی در مدیریت شرایط بیماری و ارتقاء سلامت افراد داشته باشد. لذا این مطالعه با هدف تعیین تاثیر برنامه مراقبتی مبتنی بر نظریه آسودگی بر سطح استرس و تهوع و استفراغ کودکان تحت شیمی درمانی انجام گرفت.           روش‌ کار:این مطالعه نیمه تجربی دو گروهی بر روی 60 کودک سرطانی مراجعه کننده به بخش انکولوژی بیمارستان کاشانی شهرکرد با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به روش بلوک های جایگشتی در دو گروه آزمون(30نفر) و کنترل (30نفر) تخصیص داده شد. ابزار جمع آوری اطلاعات فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن و پرسشنامه رودز بود. مداخله آموزشی و مراقبتی مبتنی بر مدل مراقبتی آسودگی برای گروه آزمون در سه مرحله تسکین یا رهایی، سهولت و تعالی توسط محقق قبل از شیمی درمانی در طی یک جلسه 2 ساعته برای هر کودک به صورت چهره به چهره انجام شد.برای گروه کنترل مداخله ای انجام نشد و مراقبت‌های روتین از آنها انجام گرفت. پرسشنامه‌های استرس ادراک شده کوهن و تهوع و استفراغ رودز قبل از مداخله و 24 ساعت بعد از مداخله اندازگیری و دو گروه با هم مقایسه شد. داده ها با استفاده از  mouseout="msoCommentHide('_com_3')" on<illegal tag>mouseover="msoCommentShow('_anchor_3','_com_3')">]  mouseout="msoCommentHide('_com_4')" on<illegal tag>mouseover="msoCommentShow('_anchor_4','_com_4')">]  آمــار توصیفـی( فراوانـی، درصـد، میانگیـن و انحـراف معیـار) و آزمون های استنباطی( مجذور کای اسکوئر، دقیق فیشر، تی زوجی، تی دو نمونه ای مستقل و آنالیز کوواریانس) و با استفاده از نرم افزار  26 SPSS تحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمر‌ه‌ی استرس قبل از مداخله در گروه کنترل (93/ 17)وآزمون (93/ 22) از نظر آماری تفاوت معنی‌داربود ( 0/002=p). میانگین نمر‌ه‌ی استرس بعد از مداخله در گروه کنترل (90/ 22) وآزمون (50/ 18) از نظر آماری تفاوت معنی‌دار بود (001/0>p). میانگین نمره‌ی تهوع واستفراغ قبل مداخله در گروه کنترل (23/ 16) وآزمون(57/ 21) از نظر آماری تفاوت معنی‌دار بود(001/ 0>p). میانگین نمر‌ه‌ی تهوع واستفراغ بعد از مداخله در گروه کنترل (10/ 20) و آزمون (87/ 13) می‌باشد از نظر آماری تفاوت معنی‌دار بود(001/ 0>p).   نتیجه گیری: با توجه به نتایج، استفاده از برنامه مراقبتی مبتنی بر نظریه آسودگی  در کاهش استرس، تهوع واستفراغ  کودکان تحت شیمی درمانی مؤثر بود. بنابراین، این مدل مراقبتی برای کودکانی که تحت شیمی درمانی قرار می گیرند، توصیه می شود.      Introduction:One of the most common side effects after chemotherapy is stress, nausea and vomiting. Therefore, the use of nursing theories can play a significant role in managing disease conditions and promoting the health of individuals. Therefore, this study was conducted with the aim of determining The effect of the care program based on the comfort theory on the level of stress and nausea and vomiting of children undergoing chemotherapy. Methods:This two-group semi-experimental study was conducted on 60 children with cancer referred to the oncology department of Kashani Hospital, Shahrekord, who were selected by convenience sampling method and placed in two experimental groups (30 people) and control groups (30 people). The data collection tools were demographic information form, Cohen's perceived stress questionnaire, and Rhodes questionnaire. Educational and care intervention based on the comfort care model for the experimental group in three stages of relief or release, ease, and excellence was performed by the researcher before chemotherapy during a 2-hour session for each child face-to-face. No intervention was performed for the control group and routine care was provided to them. Cohen's perceived stress questionnaire and Rhodes' nausea and vomiting questionnaire were measured before the intervention and 24 hours after the intervention, and the two groups were compared. Data were analyzed using descriptive statistics (frequency, percentage, mean, and standard deviation) and inferential tests (chi-square, Fisher's exact, paired t-test, independent two-sample t-test, and analysis of covariance) using SPSS 26 software. Results:The mean stress score before intervention in the control group17.93 and the test 22.93 was statistically significantly differentp=0.002.The mean stress score after the intervention in the control group 22.90 and the test group18.50 was statistically significantly different p<0.001The mean nausea and vomiting score before the intervention in the control group16.23and the test group21.57was statistically significantly different  p<0.001 . The mean nausea and vomiting score after the intervention in the control group20. 10and the test group 13.87was statistically significantly differentp<0.001. Conclusion: According to the results, the use of a care program based on the comfort theory was effective in reducing stress, nausea and vomiting in children undergoing chemotherapy. Therefore, this care model is recommended for children undergoing chemotherapy. <div> <hr align="left" class="msocomoff" size="1" width="33%" > <div> <div class="msocomtxt" id="_com_1" language="JavaScript" on=""></div> </div> </div> کلید واژه ها: استرس, تهوع واستفراغ, برنامه مراقبتی, نظریه آسودگی, کودکان, سرطان Stress ,Nausea ,Vomiting ,Care Program ,Comfort Theory ,Children 0 0 http://ijca.ir/browse.php?a_code=A-10-511-1&slc_lang=fa&sid=1 Amir Hossein Yazdkhasti امیر حسین یزدخواستی amirhosseinyazdkhasti007@gmail.com 10031947532846001668 10031947532846001668 Yes Shahrekord University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد Haydeh Heidari هایده حیدری haydehheidari@gmail.com 10031947532846001669 10031947532846001669 No Shahrekord University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد Kiavash Fekri کیاوش فکری fekri.kiavash@gmail.com 10031947532846001670 10031947532846001670 No Shahrekord University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد Hadi Raeisi Shahraki هادی رئیسی شهرکی biostat91@gmail.com 10031947532846001671 10031947532846001671 No Shahrekord University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد